Verhaal van Esther

“Het eerste wat James zei was: “Ik ga de allerbeste oom worden!”

Esther*, al 10 jaar pleegmoeder van haar pleegzoon James* van 14 jaar 

Toen mijn kleinzoontje werd geboren, stond ons een bijzondere verrassing te wachten. Mijn zoon en zijn partner hadden de naam van James als tweede naam aan hun baby gegeven. Ze wilden hem laten voelen dat hij écht bij het gezin hoort. Het eerste wat mijn pleegzoon zei, was: “Ik ga de allerbeste oom worden!” Dat raakte me enorm. Het laat zien hoe bijzonder de band is die in de loop der jaren is ontstaan en hoeveel liefde pleegzorg een gezin kan brengen. 

Ik ben inmiddels tien jaar pleegmoeder. Als kind las ik ooit een boek over een pleegkind. Dat maakte zoveel indruk op me dat ik toen al wist dat ik later pleegmoeder wilde worden. We begonnen als crisispleeggezin, waarbij James op vierjarige leeftijd bij ons kwam. Na het overlijden van zijn moeder werd ons gevraagd of hij bij ons kon opgroeien. Daar hoefde we niet lang over na te denken. Natuurlijk wilden we hem die plek bieden. 

De afgelopen tien jaar waren niet altijd gemakkelijk. James heeft verschillende therapieën gevolgd en ons gezin heeft veel meegemaakt. Wat het extra ingewikkeld maakte, was de samenwerking met de verschillende professionals. Er zijn ontzettend veel wisselingen geweest van voogden en pleegzorgbegeleiders. Soms wist ik niet goed wat er speelde of welke beslissingen er werden genomen. Het voelde alsof professionals onderling overlegden en ik achteraf hoorde wat er ging gebeuren, terwijl ik degene ben die dagelijks voor mijn pleegzoon zorgt. 

Als pleegouder ken je een kind door en door. Daarom vind ik het belangrijk dat er niet alleen naar regels wordt gekeken, maar ook naar wat een kind nodig heeft. De vele wisselingen in begeleiding maakten dat extra moeilijk. Steeds opnieuw moest mijn pleegzoon zijn verhaal vertellen. Ik heb uiteindelijk moeten aandringen op een vaste begeleider. Een kind moet mensen kunnen vertrouwen, en daarvoor is continuïteit essentieel. 

Gelukkig heb ik ook ervaren hoe waardevol goede begeleiding kan zijn. Er waren momenten waarop mijn pleegzorgbegeleider echt naast me stond, bijvoorbeeld toen onze gezinssamenstelling veranderde en ik me afvroeg wat voor impact dat op de pleegzorg zou hebben. Inmiddels hebben we een voogd bij wie we terecht kunnen om bijvoorbeeld te overleggen en die open is over wat wel en niet mogelijk is. Zo zou het moeten zijn: samenwerken, eerlijk zijn en elkaar serieus nemen. 

Wat ik vooral wens, is dat pleegouders meer worden erkend als belangrijke partners in de zorg voor een kind. Soms voelt het alsof je alleen maar de oppas bent, terwijl je op vrijwillige basis de verantwoordelijkheid draagt voor iemands kind en er iedere dag voor hem bent. We moeten niet tegenover de professionals staan, maar mét hen kunnen werken. Daarvoor is vertrouwen nodig, duidelijke communicatie en begeleiding die niet telkens opnieuw begint. Ik hoop dat professionals beter gaan samenwerken en pleegouders meer vertrouwen en erkenning geven. 

Ondanks de moeilijke momenten ben ik ontzettend blij dat James bij ons is opgegroeid. Ik heb hem zien ontwikkelen tot de jongen die hij nu is. Hij hoort bij ons gezin, en dat gevoel gun ik ieder pleegkind en pleegouder. 

Oproep van de NVP 

Het verhaal van Esther laat zien hoe waardevol pleegouderschap is, maar ook hoe belangrijk het is dat pleegouders worden erkend als volwaardige partners in de zorg van hun pleegkind. Pleegouders kennen hun pleegkind door en door en spelen een onmisbare rol in het dagelijks leven.  

Goede pleegzorg vraagt om vertrouwen, open communicatie en goede samenwerking tussen pleegouders en professionals. Ook continuïteit in de begeleiding is essentieel. Kinderen hebben al veel meegemaakt, hebben behoefte aan stabiliteit en vertrouwde gezichten. Wanneer voogden en pleegzorgbegeleiders regelmatig wisselen, wordt het moeilijker om een vertrouwensband op te bouwen. Ook pleegouders hebben behoefte aan een vast aanspreekpunt die hen, hun gezin en de geschiedenis van het kind kennen. 

De NVP roept pleegzorgorganisaties en jeugdbeschermingsorganisaties op om pleegouders als volwaardige partners te erkennen en te investeren in stabiele begeleiding en betere samenwerking. Zo kunnen kinderen bouwen op vertrouwde relaties en stabiliteit, maar staan pleegouders er ook niet alleen voor. Samen zorgen we ervoor dat pleegouders hun energie kunnen besteden aan waar het echt om draait: een kind liefde, veiligheid en toekomstperspectief bieden.   

Laten we niet wachten tot pleegouders stoppen, maar investeren in het thuis dat zij iedere dag mogelijk maken!

*De namen zijn gefingeerd