Verhaal van Karin

“Pleegouders verdienen het om gezien en gewaardeerd te worden” 

Karin*, deeltijdpleegmoeder van twee zussen van 12 en 14 jaar. 

Het ontroerde me om te zien hoe snel er een vertrouwensband ontstond tussen mij en mijn twee pleegdochters. Al in korte tijd voelden de meisjes zich zo veilig dat ze hun meest gevoelige en moeilijke verhalen over hun verleden met mij durfden te delen. Dat maakt het pleegouderschap voor mij zo bijzonder. Het laat zien hoeveel het kan betekenen als een kind zich veilig voelt en de ruimte krijgt om zichzelf te zijn.   

Ik heb inmiddels meerdere pleegkinderen opgevangen. Iedere plaatsing is anders en brengt mooie momenten en uitdagingen met zich mee. Wat ik door de jaren heen heb geleerd, is dat pleegouderschap niet alleen gaat over het bieden van een veilig thuis. Het gaat ook over de band die je opbouwt, de betrouwbare volwassene die je voor je pleegkind bent en wat er gebeurt wanneer een plaatsing eindigt.

Als pleegouder bouw je een band op met je pleegkind. Maar bij pleegzorg hoort ook dat je soms weer afscheid moet nemen. Ik heb ervaren hoe ingrijpend dat kan zijn. Wat ik daarin mis, is voldoende aandacht voor de afronding van een plaatsing. Er wordt vaak weinig stilgestaan bij wat er daarna nog mogelijk is, terwijl je juist dan veel voor een kind kunt blijven betekenen, als iemand die een vertrouwd en betrouwbaar persoon in het leven van het kind is. Wanneer een pleegkind bijvoorbeeld teruggaat naar de eigen ouders, zou er meer aandacht mogen zijn voor de vraag of het contact met het pleeggezin behouden kan blijven. Zo hebben wij nog steeds goed contact met het gezin van een voormalig pleegkind en komen we bij elkaar op verjaardagen. Het is bijzonder dat die band kan blijven bestaan.  

Ik merk dat pleegkinderen soms een klein netwerk hebben om op terug te vallen. Juist dan kan het waardevol zijn om contact te houden met mensen bij wie je je veilig voelt en die belangrijk voor je zijn geworden. Afscheid nemen hoeft niet te betekenen dat je elkaar niet meer ziet. 

Daarom vind ik dat er meer aandacht moet komen voor een goede afronding en nazorg, juist in het belang van het kind. Dat zou niet de uitzondering, maar de standaard moeten zijn.  

Daarnaast mis ik soms de erkenning voor wat pleegouders iedere dag doen en betekenen. Niet alleen vanuit professionals, zoals pleegzorgbegeleiders, maar ook vanuit de samenleving. Het betekent veel als mensen zien wat je doet, begrijpen wat het van je vraagt en erkennen hoeveel je voor een kind kunt betekenen. Wanneer die erkenning en waardering uitblijven, kan dat aan je gaan knagen. Het kan er zelfs toe leiden dat je gaat twijfelen of je in de toekomst opnieuw pleegouder wilt zijn.   

Ik gun ieder kind dat tijdelijk of voor langere tijd niet thuis kan wonen, een plek in een pleeggezin. Een plek waar een kind liefde, warmte en veiligheid ervaart en zo veel mogelijk een normaal gezinsleven kan leiden. Ook deeltijdpleegzorg kan daarin een belangrijke rol spelen. Het kan ouders ontlasten, een kind een fijn weekend bieden en tegelijkertijd een verrijking zijn voor het hele pleeggezin, ook voor eigen kinderen.  

Maar om dit voor meer kinderen mogelijk te maken, is een betrokken samenleving nodig. Meer bekendheid met pleegzorg kan zorgen voor meer begrip en waardering, maar ook helpen om een sterker netwerk rondom pleeggezinnen te creëren. Want een pleeggezin hoeft het niet alleen te doen. 

Ik hoop dat er meer aandacht komt voor wat pleegouders betekenen, ook wanneer een plaatsing eindigt. Dat we niet alleen kijken naar het bieden van een plek, maar ook naar wat een kind daarna nodig heeft. En dat pleegouders de erkenning krijgen die ze verdienen om deze waardevolle inzet te blijven doen!   

Oproep van de NVP 

Het verhaal van Karin laat zien hoe waardevol pleegouderschap is, maar ook hoeveel er van pleegouders wordt gevraagd. Pleegzorg gaat niet alleen over het bieden van een veilig thuis, maar ook over het opbouwen van betekenisvolle relaties die van grote waarde kunnen blijven, ook wanneer een plaatsing eindigt. 

We hebben nieuwe pleegouders hard nodig, maar minstens zo belangrijk is het behoud van pleeggezinnen die er al zijn. Dat vraagt om goede nazorg, waardering en blijvende aandacht voor de banden die tijdens een plaatsing ontstaan.  

De NVP roept pleegzorgorganisaties, jeugdbeschermers én de samenleving op om stil te staan bij wat pleegouders iedere dag betekenen en hun de waardering te geven die ze verdienen. Daarnaast is het belangrijk dat pleegzorgorganisaties zorgen voor een goede afronding en nazorg voor zowel pleegkinderen als pleegouders. Daarbij moet er ruimte zijn om te kijken of contact behouden kan blijven, wanneer dat in het belang van het kind is.  

Laten we niet wachten tot pleegouders stoppen, maar investeren in het thuis dat zij iedere dag mogelijk maken!

*De namen zijn gefingeerd