En op deze laatste dag van de Week van de Pleegzorg wil ik graag stilstaan bij de stem die misschien wel het allerbelangrijkst is: die van het kind zelf.

Afgelopen maandag luisterde ik naar een inspirerende lezing van Annelien de Dijn over democratie en het belang van het meewegen van verschillende stemmen en belangen. Daarna volgde een gesprek met onder anderen Emma van Straten, bestuurslid Internationale Inspraak bij de Nationale Jeugdraad. Het zette me aan het denken over de pleegzorg.

Want hoe vaak nemen we beslissingen over het leven van kinderen en jongeren, zonder dat hun perspectief werkelijk richtinggevend is? We kunnen praten over systemen, kwaliteit, beleid en hervormingen. Allemaal belangrijk. Maar uiteindelijk gaat het om kinderen en jongeren die willen weten dat ze ertoe doen. Dat er naar hen geluisterd wordt. Dat ze invloed hebben op hun eigen leven.

Niet alleen een stem geven, maar die stem ook daadwerkelijk laten meewegen.

Daar ligt wat mij betreft een belangrijke opdracht voor iedereen die betrokken is bij pleegzorg. Ook voor ons als Nederlandse Vereniging voor Pleeggezinnen.

Ik sluit deze week daarom graag af met deze prachtige spoken word: De stem van een pleegkind gemaakt door Gianny Osinga vanuit haar eigen ervaring als pleegkind.

Omdat sommige verhalen niet om een antwoord vragen, maar allereerst om iemand die écht luistert.