Ons telefoonnummer: Contact en helpdesk: 030-293 1500 Ons e-mailadres: info@denvp.nl

Diepe tranen

Diepe tranen

21 mei 2021 om 09:00 door Anna 0 reacties

Met haar lang geworden puberlijf zit Rianne niet zo makkelijk meer op schoot. Een logisch gegeven, fysiek gezien. Emotioneel is er een heel andere ontwikkeling. Toen Rianne als klein meisje bij ons kwam, had ze geen rust om op schoot te zitten. Alleen maar kort en vluchtig. Voorlezen was ook een brug te ver. Naarmate Rianne ouder is geworden is ze zich langzaam maar zeker durven gaan hechten.

diepe_tranenEerst door in onze zij te prikken, daarna tegen ons aan te zitten en vervolgens steeds vaker en langer op schoot. Ze vertrouwde ons zelfs weleens toe dat ze nog graag een speen of melkfles zou willen hebben. Of in een ledikantje zou slapen. 

Een proces dat haast tegengesteld was aan het fysieke. Hoe veiliger ze zich voelde, des te jonger ze zich durfde te gedragen. Afgelopen weekend verloor Rianne bij een spelletje. Ik zag dat ze vocht om niet te huilen. Ik wist ook dat het weinig met het verliezen zelf te maken had. Het was het laatste zetje om door iets heen te gaan.

Ik vroeg of Rianne even mee kwam naar de keuken. Ze volgde direct. Ik heb haar een knuffel gegeven en gefluisterd dat ze best wel mocht huilen. Haar lichaam schokte maar ze liet zich troosten. En niet veel later voelde ik tranen in mijn nek. Ik tilde haar op en wiegde haar, zoals ik dat gewend ben met jonge kindjes.

Ik hield er rekening mee dat ze zou gaan lachen of zich van me af zou duwen maar dat gebeurde niet. Ze legde haar hoofd op mijn schouder en begon echt te huilen. Steeds ietsje harder. Ze is inmiddels zo zwaar dat ik het niet lang volhield. 'Kom, we gaan naar de bank.' Zonder enige aarzeling ging ze mee. Ze heeft meer dan een uur gehuild. Tranen die van heel diep kwamen. 

Ik deed niets anders dan troosten en zeggen dat het goed was wat er gebeurde. 'Huil maar, het is oké. Ik blijf bij je.' Haar lichaam werd rustig en ontspannen. Het verdriet was er uit.

We namen nog wat te drinken en als vanzelf voegde ze weer in. Bijna alsof er niks gebeurd was. Maar dat was er wel. Die grote, lange Rianne heeft zich weer even op een heel kwetsbaar vlak durven hechten. Gelukkig vind ik dat nog iedere keer een groot geschenk, hoe vaak ik het ook mee mag maken.

 

Anna (34) zorgt samen met haar man Lars voor Kerstin van 7 jaar. Rianne van 14 jaar is bij hen wanneer het nodig is.

Reacties

Plaats een reactie

Sluiten