Ons telefoonnummer: Contact en helpdesk: 030-293 1500 Ons e-mailadres: info@denvp.nl

Reguleren

Reguleren

14 mei 2021 om 09:00 door Anna 0 reacties

Het is vakantie. De afgelopen weken heeft Kerstin niet met andere kinderen gespeeld, behalve op school. Rianne was er ook al niet. Het was te veel, samen met de sportles die weer gestart is. Daarom is de vakantie het perfecte moment om weer eens af te spreken met een vriendin. Ze mag zelfs bij ons blijven logeren. Dat vraagt het nodige aan voorbereiding, begeleiding én de ‘napret’ maar dat hebben we er dubbel en dwars voor over. Juist de sociale contacten zijn zo belangrijk voor Kerstin.

annie-spratt-sIgbKKOSiRs-unsplash.jpgOndanks dat het een tijd geleden is, gaat het bijzonder soepel. Ik hoef de hele middag niet in de grijpen. Ze knutselen, spelen op de stoep, gaan kijken bij de kippen en komen binnen iets drinken. Als ze met water willen spelen komen ze dat eerst vragen. Ik sta perplex van zo veel harmonie. Dit hadden we misschien best iets eerder kunnen doen.

Na het avondeten gaan ze de slaapkamer gezellig maken. Op eigen initiatief. Ik was meteen iets meer op mijn hoede maar laat ze gaan. Ik ken dat nog goed van vroeger. Dat was het allerleukste van logeren. Tassen uitpakken, bed opmaken, knuffel een plek geven, schone kleren voor de volgende dag klaarleggen. (Die kleren móeten morgen aan, want wat in je tas zit, móet je gebruiken…)

Het duurt lang, die kamer gezellig maken. Dat snap ik best maar ik ga toch even polshoogte nemen. Ik krijg een grote mond terug. Ze eindigt haar relaas met ‘We hebben een logeerfeestje en dat is geheim voor grote mensen!’ Ik reageer direct duidelijk: we gaan geen geheime dingen doen. Als het te lastig is om samen op één kamer te slapen, dan gaan jullie apart. Niet voor straf, jullie hebben het hard nodig om goed uit te rusten.

Na nog wat tijd zeg ik dat ze nu echt naar beneden moeten komen. Ik krijg weer een grote mond maar ze weten wat de consequentie is, dus ze komen. Kerstins ademhaling is hoog. ‘Kom eens op schoot schatje. Dit gaat niet goed zo. Ik zie hoe spannend het voor je is en dat je het nóg spannender maakt, ook voor je vriendin. Dat gaat nu stoppen.’

Alsof ze opgelucht is, brandt ze direct los. ‘Oké, ik zal het eerlijk zeggen. We hadden afgesproken dat we vannacht naar beneden zouden sluipen als jullie zouden slapen. En dan zouden we appels en chocola uit de voorraadkast pakken en dat boven opeten.’ Ze zakt tegen me aan. Ze is verlost van het grote geheime plan. Kerstins ontspant. Haar vriendinnetje heeft nog grote ogen. Misschien is ze wel bang dat ik boos word.

‘Kom schatjes, ik breng jullie naar bed!’ Als makke lammetjes gaan ze mee. Ook nu gaat alles weer voorspoedig. Maar na een kwartier hoor ik ze nog woelen. En na een half uur nog steeds. Het is al tegen half tien als Kerstin eindelijk slaapt. Precies op het moment dat ik opgelucht achterover op de bank wil liggen, hoor ik een stemmetje: Ik mis mama, ik wil naar huis.

Mijn man trotseert de avondklok, het is inmiddels bijna 22 uur. Zou het vriendinnetje te veel angst gevoeld hebben? Was het toch te lang geleden? In ieder geval geeft ze aan wat ze wil en geven we daar gehoor aan. Met een bezwaard hart, dat wel. Want Kerstin zal morgen wakker worden en ontdekken dat haar vriendinnetje er niet meer is. Dat gaat een schok zijn.

En dat is het inderdaad. Kerstin schrikt heel erg, maar bijzonder genoeg begrijpt ze het ook. Dit had ik niet durven dromen, dat ze zich weet in te leven!

‘En wat gaan we dan deze ochtend doen? We zouden nog naar de speeltuin!’ Ik beloof haar dat we gaan kijken of dat nog lukt, maar dat ik er mijn stinkende best voor ga doen.

‘Eh… ik wil het eigenlijk niet meer. Ik ben moe. Ik blijf liever thuis want bij de speeltuin zal het druk zijn. Thuis kan ik de muziek hard zetten en ook weer zachter als ik het te hard vind.’

Reguleren. Stap voor stap is ze dat aan het leren.

Anna (34) zorgt samen met haar man Lars voor Kerstin van 7 jaar. Rianne van 14 jaar is bij hen wanneer het nodig is.

Reacties

Plaats een reactie

Sluiten