Ons telefoonnummer: Contact en helpdesk: 030-293 1500 Ons e-mailadres: info@denvp.nl

Zwemmen

Zwemmen

7 augustus 2020 om 10:00 door Anna 0 reacties

Kerstin zit sinds kort op zwemles. Voor mij brengt dat een dilemma met zich mee: zal ik de nieuwe zwemjuf vertellen over pleegzorg of niet?
De eerste les mogen de ouders meekijken, ik besluit te observeren en dan te kiezen wat ik doe. Juf is duidelijk, enthousiast en professioneel. En het valt me meteen op dat ze een natuurlijke afstand tot de kinderen bewaart. Ik voel een last van mijn schouders vallen. Mag ik er vanuit gaan dat ze zich volgende week weer zo opstelt?

anna.zwemles.jpgKerstin schiet als een zeehondje het water in en doet precies wat juf vraagt. Ik ben verbaasd dat het allemaal zo soepel verloopt en Kerstin niet om de haverklap dingen komt vertellen en fysiek contact met haar zoekt, zoals ze anders bij nieuwe mensen doet. Krijg nou wat, dit gaat gewoon goed!Ik besluit juf dan ook niet in te lichten, het lijkt me niet nodig. Wat een verademing! 

Kerstin gaat iedere keer met plezier naar zwemles en maakt grote sprongen. Het is zelfs zo dat ze vaak iets voor mag doen en dat maakt haar heel trots, een ongewone ervaring voor haar. Een tijd later is er weer een kijkles. Ik zit bewonderend te kijken hoe ze zich voegt en welke sprongen ze heeft gemaakt. Als de les bijna klaar is, mogen ze spelen. De juf praat met een paar ouders. Kerstin ziet haar kans schoon en sleept een boot van de kant en neemt een paar kinderen mee in haar plan. Het gaat zonder praten, haar fysieke taal is overtuigend genoeg. Met z’n vieren staan ze te dansen op de boot, Kerstin als stralend middelpunt. Ik bekijk het geheel met verbazing, vooral omdat juf niks in de gaten heeft. 

Als Kerstin me blij aankijkt, sein ik dat de boot terug moet, dit kan niet de bedoeling zijn. Ze doet het direct en alle kinderen werken als vanzelfsprekend mee. Wanneer ze de boot weer op de kant slepen, heeft juf het pas door. ‘Laat de boot maar even liggen jongens.’ ‘Oké juf!’, zegt Kerstin braaf. En dan schiet ze weer het water in. Ik voel even een angst: wat spookt ze uit als ik er niet bij ben? Maar toch ervaar ik vooral vertrouwen in de juf, die relaxed omgaat met de situatie en zich nergens door van de wijs laat brengen.

Maanden later is er weer een kijkles, ik ben nog altijd blij dat het tot nu toe niet nodig leek te zijn om het met de juf over Kerstin te hebben. Maar ik ben wel nieuwsgierig en stap op de juf af om te vragen hoe ze het vindt gaan. "Prima! Ze doet alles perfect. Maar het is opvallend dat ze geen enkele angst kent, ze moet geremd worden om niet zomaar in het diepe te springen. Ze lijkt zelf geen grens te hebben. En soms vraag ik me af of ze de opdracht wel meekrijgt. Is dat wel vaker zo?"

Ik ben verbaasd over de rake observaties van de juf. En ik spreek dan ook graag mijn respect uit voor haar professionele manier van werken. Wat heerlijk om te voelen dat het zo soepel kan gaan!

Ik ben Anna, 32 jaar. Samen met mijn man Lars (43) zorg ik voor vier kinderen: Rianne (13), Maaike (11) en Brian (9) komen sinds 7 jaar in de weekenden. Kerstin van 6 woont hier sinds anderhalf jaar permanent.

 

Reacties

Plaats een reactie

Sluiten