Ons telefoonnummer: Contact en helpdesk: 030-293 1500 Ons e-mailadres: info@denvp.nl

Weekendje weg in eigen tuin

Weekendje weg in eigen tuin

16 april 2020 om 08:30 door Anna 0 reacties

Het is vrijdagochtend als ik als mama Kerstin duidelijk maak dat ze goed moet doorwerken op 'school' zodat ze geen huiswerk meer heeft in de middag.
Want ik heb een leuke verrassing voor haar.
Ze merkt aan alles dat het iets groots is en werkt ijveriger dan ooit. 'Mama heeft een verrassing voor me, juf!' Ze vertelt het vol overgave, alsof ze oprecht vergeten is dat ik in de rol van juf gestapt ben. Voor het eerst in al die weken heeft ze tijd óver, alle werkjes zijn af!

kamperenIn de middag, als ik weer van juf in mama verander, vertel ik haar dat we gaan kamperen in de tuin. Ze is dolblij.
'En we eten ook nog in een restaurant. Dan gaan we de tafel extra feestelijk dekken.'
Kerstin gaat 'aan', dit is wat ze het allerliefste doet: doen alsof, met ons erbij.
'En dan wil ik ook disco spelen!' Even later komt ze met een vol dienblad aan: brood, beleg en bestek.
Ik kijk haar verbaasd aan. 'Voor als we trek hebben!', zegt ze laconiek alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. 

In de middag gaan we naar de disco. We dansen een paar minuten wild in de woonkamer en dan is het genoeg. We eten kant en klare pannenkoeken (wat een uitvinding is dat!) en daarna gaat ze zonder mokken naar bed. In de tent!
Ze ligt te stralen in haar bedje en valt redelijk snel in slaap. Natuurlijk is het even wennen, net als een echte vakantie.
De volgende ochtend worden we gewekt door overvliegende ganzen. Wat een genot.
Zaterdag besluiten we nóg een nachtje te gaan kamperen. Kerstin is superblij. Ze is gewend aan het idee en valt zaterdagavond binnen twee minuten in slaap. 

Zondag is een heerlijke dag, het lijkt werkelijk alsof we op vakantie zijn. In korte broek vangen we de zon op en eind van de middag hebben we een kampvuurtje.
Het leven is goed. Dit is de mooie kant van deze periode: rust om zulke dingen te doen.
‘Weet je wat... we blijven voorlopig in de tent slapen’, stelt Lars enthousiast voor.
‘Jaaaa!!!’, roept Kerstin blij.
Ik heb mijn bedenkingen. Er is al zo weinig structuur. Lars en Kerstin zijn zo blij en relaxed dat ik besluit om het te proberen. Tegen beter weten in. 

Als Kerstin die avond in bed ligt, begint ze heel hard te huilen. 'Ik wil buiten op het gras slapen! Haal me hier weg! Ik ga hier dood! Ik wil NU buiten slapen en anders niks!’
Ik was er al bang voor. We hebben onze hand overspeeld. Ze valt pas laat in slaap en de volgende dag is ze niet te genieten. Er vliegen schriften door de lucht en het is een enorme uitdaging om juf te blijven en niet in te grijpen als mama. 

Ik vertel als juf dat ik in de gaten heb dat ze erg moe is. ‘Heb jij misschien niet zo goed geslapen?’ ‘Dat klopt juf. Ik ben zo moehoe!!! Huuuh! Ik wil naar huis!’
'Ik zeg vanmiddag tegen je ouders dat je weer gewoon naar je eigen bed moet vanavond.' Ze begint nog harder te huilen maar lijkt opgelucht. Ze laat zich troosten en er is geen enkel protest. Als ze 's avonds in bed ligt is het eerste wat ze zegt: 'Ik voel me hier heerlijk thuis'.

Ik ben Anna, 32 jaar. Samen met mijn man Lars (43) zorg ik voor vier kinderen: Rianne (13), Maaike (11) en Brian (9) komen sinds 7 jaar in de weekenden. Kerstin van 6 woont hier sinds anderhalf jaar permanent.

Reacties

Plaats een reactie

Sluiten