Ons telefoonnummer: 030-293 1500 Ons e-mailadres: info@denvp.nl

'Sporen jullie wel helemaal?'

'Sporen jullie wel helemaal?'

23 maart 2020 om 11:00 door Hanneke 0 reacties

Pleegzoon Rens (18) snapt het niet, alle maatregelen rond het coronavirus. Het is allemaal onzin en we stellen ons vreselijk aan, vindt hij: ‘Je kan ook overdrijven.’

Rens werkt normaal gesproken op een dagbestedingsplek. Deze is nu ruim een week gesloten. Aanvankelijk gaf dit groot gejuich: ‘Yes, lekker niet aan het werk’. Daar dacht ik toch echt anders over. De gedachten dat dit wel eens maandenlang kan gaan duren, maakte me niet blij.

Inmiddels zijn we een week verder. De realiteit is ook bij Rens doorgedrongen. Geen toegang tot zijn werk. Maar ook geen toegang tot de sportschool, het zwembad en de sportclub die is afgelast. We hebben Rens verboden om voor een flauwekulletje naar een winkel te gaan. En ga zo maar door.  Doordat Rens het nieuws maar zo hier en daar volgt, begrijpt hij de noodzaak van de maatregelen nauwelijks. Hij begrijpt niet waarom hij niet naar een vriend toe mag en hij snapt al helemaal niet dat die vriend niet bij hem komt.

Ik nam me voor om het in de eerste dagen direct strak neer te zetten zoals ik het hebben wilde. Ik las in de krant tips voor ouders om de dagelijkse structuur aan te houden: op tijd opstaan, op vaste tijden met elkaar eten, regelmatig naar buiten. En elke dag minstens een uur bewegen. Echter, deze tips werken misschien wel voor ouders van basisschoolkinderen. Bij ons werkte het niet. Het leverde veel strijd op.

Inmiddels zijn we een week verder en komt er zelfs in het niks doen een soort structuur. Rens zijn ontbijt is onze lunch. Tijdens de lunch bespreken we de klusjes voor de middag: auto wassen, bed verschonen, kleren opruimen, eten koken, theorie-examens oefenen, enzovoort. Wat een geluk dat het gras weer groeit en het gras weer gemaaid kan worden.

Volgende week is Rens jarig en wordt hij 19 jaar. Het zou een feestje worden waarbij al zijn uitwonende pleegbroers en -zussen naar huis zouden komen. En ook zijn eigen moeder en broer. Alles is afgezegd. We hebben een alternatief plan bedacht: we stimuleren Rens om een taart te bakken en om iedereen te vragen of ze op de feestdag allemaal om 10.00 uur willen beeldbellen. Om zo toch samen zijn verjaardag te vieren. Rens voelt er niks voor en vraagt: ‘Sporen jullie wel helemaal?’

Vandaag las ik op het nieuws dat er in China geen nieuwe coronagevallen bij zijn gekomen. De crisis heeft het leven daar vier maanden stilgelegd en men houdt zijn hart vast voor een tweede uitbraak. Ik reken erop dat Rens en alle andere (pleeg)kinderen misschien nog maanden thuis zijn.

Tegelijkertijd realiseer ik me ook hoe mooi het is dat we allemaal nog gezond zijn en dat we nog naar buiten mogen. De coronamaatregelen vragen aanpassingen van iedereen: van Rens en ook van ons als pleegouders. Dat is voor de een makkelijker dan voor de ander. Maar samen maken we er het beste van.

Reacties

Plaats een reactie

Sluiten