Ons telefoonnummer: 030-293 1500 Ons e-mailadres: info@denvp.nl

Visite

Visite

10 oktober 2019 om 10:00 door Anna 0 reacties

Kerstin voelt zich ziek en is voor het eerst in tijden weer eens heel aanhankelijk en knuffelig.
Ze is thuis en we rommelen samen gezellig aan. Als ik aankondig dat de schoonmaakster komt, zegt ze direct: ‘O nee hè! Niet weer! Ik ben zo moe van op bezoek gaan en visite!’
Eindelijk zegt ze het zélf een keer. 

Zo vaak doen wij het niet, we wéten hoe slopend dat voor haar is. Maar ze laat meestal het tegenovergestelde zien (Yes! Bezoek!) aan ons, maar vooral ook aan de visite zelf.
'Wat leuk dat jullie er zijn! Wat hebben jullie gedaan vandaag? En wat een heerlijk eten hebben jullie!'
Grote-mensen-praatjes die ze met zo'n schattig toetje brengt, dat iedereen vertederd is. 

En zo denkt ook iedereen een klik met haar te hebben. Echt iedereen.
Dus we beperken bezoekjes en visite, want ze blaast zich helemaal op tot een voorbeeldig kindje.
Naderhand, vaak terwijl het bezoek nog bezig is de auto in te stappen, komt de reactie er in alle hevigheid uit: slaan, schoppen, bijten, krijsen, angstig huilen en soms zelfs tot aan overgeven toe.

Helaas is het nog maar zelden gebeurd dat het bezoek er zelf iets van meekrijgt. Dan zouden ze ons beter begrijpen dat we het rustig en kort houden.
Wanneer ze er wel iets van merken, schieten mensen direct in de oplossingsstand en beginnen ze met het vermaken van de kleine pop: 'Stil maar schatje, kijk eens wat ik in mijn tas heb voor jou...'

Dat iedereen een klik met haar denkt te hebben, begrijp ik volledig. Op een bepaalde manier is het ook zo. Want Kerstin weet in een mum van tijd hoe ze die ander dat gevoel moet geven. Een gave die mijn pet te boven gaat.
Een gave die haar helemaal uitput.
Dus we beschermen haar daarin. 

Terugkoppelen naar het bezoek doen we wel, maar het voelt als het bespreken van wat je vorige week gegeten hebt: niemand zit daar op te wachten en niemand lijkt het zich echt voor te kunnen stellen. 

Nu ik dit schrijf zitten we in iemand anders (lege) huis. Zo kan de schoonmaakster rustig haar werk doen en kan Kerstin spelen en ziek zijn, in plaats van haar te moeten plezieren.

Ik ben Anna, 32 jaar. Samen met mijn man Lars zorg ik voor vier kinderen: Rianne (12), Maaike (10) en Brian (8) komen sinds 6 jaar in de weekenden. Kerstin van 5 woont hier sinds anderhalf jaar permanent.

Reacties

Plaats een reactie

Sluiten