Ons telefoonnummer: 030-293 1500 Ons e-mailadres: info@denvp.nl

Familie maken

Familie maken

28 maart 2019 om 14:00 door Anna 0 reacties

Als je net als ik van bakken houdt, weet je misschien dat je bij sommige recepten ‘familie’ moet maken. Dat zijn vaak lastigere recepten waardoor je iets speciaals kunt krijgen, zoals een vruchtenmousse.

Voor zo’n mousse moet je bijvoorbeeld slagroom en vruchtenpuree mengen. Maar als je dat in één keer met elkaar mengt, begint het te schiften. Om dit te voorkomen moet je het ene, beetje bij beetje, bij het andere doen. Zo kunnen de ingrediënten aan elkaar wennen en gaan ze een geheel vormen, in plaats van elkaar afstoten. Maar in heel enkele gevallen kan iets in de schift schieten en tóch weer herstellen.  

Omdat de drie oudsten hier al zo lang kwamen en we in de weekenden een vanzelfsprekend gezinsleven leidden, had ik niet verwacht dat de komst van Kerstin zo’n aardverschuiving zou geven.

Het begon best leuk. De kinderen waren nieuwsgierig en aftastend. In de maanden daarna wisselden enthousiasme, beginnende vriendschap en afkeer elkaar af. Kerstin zou maar kort blijven en blijkbaar gaf dat genoeg lucht om met elkaar te kunnen leven.

Toen bleek dat de crisisplaatsing een permanente zou worden, schoot de schift er per direct in. De hechtingsproblemen staken in vol ornaat de kop op, eigenlijk bij alle vier. En wij, als behoorlijk ervaren mensen, stonden er vaak machteloos naar te kijken. We deden ons stinkende best om de boel harmonieus samen te laten gaan, maar de sfeer was regelmatig bedorven.

We konden het niet tegenhouden. Niet omdat we niet bekwaam genoeg zijn, maar omdat er heel veel pijn naar boven kwam. Pijn die niet te stelpen was met cadeautjes of extra aandacht, maar alleen met heel veel geduld en vertrouwen. En besef bij ons dat dit proces heilzaam kan zijn voor de rest van hun leven. Er kunnen nieuwe, andere ervaringen worden opgedaan, dan wat zij tot nu toe gewend zijn.

We deden wanhopige pogingen om familie te maken, maar dat bleek in ons gezin nóg lastiger dan bij bakken het geval is. Met horten en stoten bepaalden de kinderen hoeveel en wanneer er gemengd werd. We verbaasden ons erover hoe er na de regelmatige explosies weer kalme rust kon ontstaan. Het lag op de loer om voortaan alleen nog maar slagroom naast vruchtenpuree te verwachten in ons gezin. We snakten naar eenvoud, niet naar exclusieve mousse. Maar wat zijn we blij dat we er voor zijn blijven gaan. Want mousse die verkregen is terwijl het herhaaldelijk is mislukt, die waardeer je meer dan ooit. Zelfs als er toch nog klontjes in blijken te zitten.

Ik ben Anna, 32 jaar. Samen met mijn man Lars zorg ik voor vier kinderen: Rianne (12), Maaike (10) en Brian (8) komen sinds 6 jaar in de weekenden. Kerstin van 5 woont hier sinds anderhalf jaar permanent.

Reacties

Plaats een reactie

Sluiten